Kennisbank
De tweede aangifte die je makkelijk vergeet
Verleg je btw naar een zakelijke klant in een ander EU-land, dan is je btw-aangifte niet je enige aangifte. Je moet die klanten ook apart opgeven, op een formulier dat de opgaaf ICP heet. Een kloppende btw-aangifte zonder ICP is nog steeds onvolledig.
Waarom het bestaat
Bij verlegde btw betaalt niemand iets bij de grens. Jij rekent geen btw en je klant geeft hem op in eigen land. De belastingdiensten moeten die twee kanten aan elkaar kunnen knopen, en daarvoor dient dit formulier.
Je geeft per klant op: wie het is, in welk land, welk btw-nummer, en voor hoeveel je dat kwartaal hebt gefactureerd. Geen bedragen aan btw, want die heb je niet gerekend.
Wanneer en hoe
Tegelijk met je btw-aangifte, in hetzelfde venster, maar als aparte handeling. Het is dus niet iets wat je een keer per jaar regelt: het hoort bij elk kwartaal waarin je een EU-klant hebt gefactureerd.
Had je dit kwartaal geen EU-klanten, dan hoef je niets in te dienen. Je hoeft geen leeg formulier te sturen.
Als het totaal niet klopt
Het totaal op je ICP hoort precies gelijk te zijn aan wat er in je btw-aangifte staat bij de verlegde leveringen. Soloyn vergelijkt die twee voor je en zegt of ze op elkaar aansluiten.
Sluiten ze niet aan, dan is de oorzaak bijna altijd dezelfde: bij een van je EU-facturen ontbreekt het btw-nummer van je klant. Zonder dat nummer kun je die klant niet opgeven, dus valt hij uit het totaal.
Vul het nummer aan bij die klant en het sluit vanzelf weer aan. Vraag het op voordat je factureert, niet achteraf: zonder geldig btw-nummer mag je de btw eigenlijk niet verleggen.
Wat Soloyn hiermee doet
Soloyn houdt bij of je de ICP hebt ingediend en wanneer. Dat is bewust een aparte markering naast je btw-aangifte, want het zijn twee formulieren en je kunt de ene wel en de andere niet hebben gedaan.